Και ξαφνικά ο χρόνος σταμάτησε.

Και ξαφνικά ο χρόνος σταμάτησε, έτσι απλά. Όλα όσα συγκροτούσαν την καθημερινότητα μας έπαψαν. Όλα όσα συγκροτούσαν την “ασφάλεια” μας κατακρημνίστηκαν. Όλα όσα μας έκαναν να πιστεύουμε ότι έχουμε τον πλήρη έλεγχο στη ζωή μας κατέρρευσαν. Ζούμε ένα τεραστίων διαστάσεων κοινωνικό πείραμα, χωρίς να το έχει οργανώσει κανείς. Συνέβη γιατί ξέσπασε μια πανδημία στον πλανήτη.… Continue reading Και ξαφνικά ο χρόνος σταμάτησε.

Ανθρώπινη βλακεία και εκλογές

(Ο βασικός κορμός αυτού του κειμένου γράφτηκε τον Δεκέμβρη του 2018, δηλαδή πολύ πριν τις εκλογές. Ομολογώ ότι στο μυαλό μου είχα συγκεκριμένα “μοντέλα”, κάποια εκ των οποίων αποδείχθηκαν εν τέλει εξαιρετικά επιτυχημένα στις εκλογικές αναμετρήσεις. Αυτή η αβίαστη σύνδεση με την πραγματικότητα έκανε κάποιους φίλους και γνωστούς που το διάβασαν να με “συμβουλέψουν” με ποικίλους τρόπους… Continue reading Ανθρώπινη βλακεία και εκλογές

Οι δυσκολίες σαν υπενθύμιση.

Ζώντας στην εποχή του καταναλωτισμού και όντας μαθημένοι στο να βρίσκουμε τον αποτελεσματικότερο δρόμο στην μεγιστοποίηση της απόλαυσης ή της ωφελιμότητας νομίζω ότι η αποφυγή της δυσκολίας έχει ενσωματωθεί σε τέτοιο βαθμό στον τρόπο που βιώνουμε το περιβάλλον και την ύπαρξη μας που κάπως δεν έχουμε καν συνείδηση αυτού. Δεν έχουμε συνείδηση δηλαδή ότι στην… Continue reading Οι δυσκολίες σαν υπενθύμιση.

Η Παραβολή του μεγάλου ιερεξεταστή (Αδελφοί Καραμαζώφ)

Στο κλασικό έργο του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι Αδελφοί Καραμαζώφ (1880) Ο Ιβάν ο μεσαίος αδελφός έχει μεγάλες αμφιβολίες για την πίστη του. Στα πλαίσια της συζήτησης που έχουν με τον μικρότερο του αδελφό,τον Αλυόσα , που μελετάει να γίνει ιερέας ο τελευταίος του διηγείται την εξής παραβολή: Η ιστορία πραγματεύεται την επιστροφή του Ιησού στη Γη… Continue reading Η Παραβολή του μεγάλου ιερεξεταστή (Αδελφοί Καραμαζώφ)

Όταν κοιτάς από ψηλά… (Η απόδραση προς την ισορροπία)

Τρία γνώριμα στιγμιότυπα: – Οι γειτόνισσες καλημερίζονται. “Τα έμαθες;” ρωτάει η πρώτη. “Τι έγινε;” αποκρίνεται η δεύτερη, ήδη με μια αίσθηση αγωνίας στο βλέμμα της. “Μπήκαν στο σπίτι της Μαρίας, της κόρης του κυρ Ανέστη, το έκαναν φύλλο και φτερό”, ανακοινώνεται το δυσάρεστο μαντάτο και ακολουθούν λεπτομέρειες. – Ψώνια στο σούπερ μάρκετ. Τη ρουτίνα ταράζει… Continue reading Όταν κοιτάς από ψηλά… (Η απόδραση προς την ισορροπία)

Ατενίζουμε

Ατενίζω: κρατώ καρφωμένο το βλέμμα μου, ή γενικότερα την προσοχή μου, κάπου. Οι διαδρομές του νου συνδέουν τη λέξη συνήθως με τη θάλασσα. Η θάλασσα όμως θυμίζει τον εαυτό μας. Είναι γνωστό εξ’ άλλου ότι το σώμα μας έχει 70% περίπου περιεκτικότητα σε νερό, όπως αντίστοιχα η γη σε θάλασσα. Με φουρτούνες και μπονάτσες, με… Continue reading Ατενίζουμε

Ανθρώπινη νοημοσύνη, μία ή πολλές?

Υπάρχει άραγε μία και αδιαίρετη νοημοσύνη ή περισσότερες μορφές λογική, λεκτική, κοινωνική, χωρική? Επιστρέφουμε σε μία διαμάχη που διατρέχει την ιστορία της Ψυχολογίας εδώ και 2 αιώνες χωρίς να έχει επιλυθεί. Με μια πρώτη σκέψη, ενστικτωδώς θα λέγαμε ότι υπάρχουν περισσότερες μορφές νοημοσύνης, σε όλους μας έρχονται παραδείγματα ανθρώπων οι οποίοι ήταν πολύ καλοί στα… Continue reading Ανθρώπινη νοημοσύνη, μία ή πολλές?

Memento mori

Παρά τις αντίθετες προβλέψεις της μετεωρολογικής υπηρεσίας, γκρίζα σύννεφα μαζεύονται ξαφνικά πάνω από τη λίμνη. Οι ψαράδες κινητοποιούνται, αρχίζουν να μαζεύουν δίχτυα, καλάμια και δολώματα, τα φορτώνουν στα αυτοκίνητά τους. Όλοι εκτός από έναν.Α: Τι κάθεσαι εκεί βρε άνθρωπε; Δεν βλέπεις τον καιρό; Έρχεται καταιγίδα! Δεν τα μαζεύεις σιγά σιγά;Β: Μπα, έτσι κι αλλιώς κάποια… Continue reading Memento mori

Σώστε τον Άνθρωπο

Το θέμα γνωστό, αν και δεν ήταν πάντα. Για την ακρίβεια πολύ πρόσφατα*, μόλις στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν με τη βοήθεια των αναπτυσσόμενων επιστημών οι εποχές των παγετώνων άρχισαν να ανιχνεύονται στην πορεία της ιστορίας του πλανήτη και το φαινόμενο του θερμοκηπίου αναγνωρίστηκε, οι υποθέσεις περί κλιματικής αλλαγής και συμμετοχής του ανθρώπινου παράγοντα… Continue reading Σώστε τον Άνθρωπο