Ούτε σκεπτικιστής, ούτε ανεύθυνος.

Ο Περικλής απευθυνόμενος στους Αθηναίους λέει: «Είμαστε οι μόνοι στους οποίους ο προβληματισμός δεν αναστέλλει τη δράση. » Και προσθέτει: «Οι άλλοι είτε δεν σκέφτονται και είναι απερίσκεπτοι, κάνουν παραλογισμούς, είτε σκεπτόμενοι δεν καταφέρνουν να κάνουν τίποτα γιατί λένε στον εαυτό τους, υπάρχει ο λόγος και υπάρχει ο αντίθετος λόγος. »
Αντιμέτωποι με την πρόκληση του να ζούμε σε έναν τόπο μαγικό αλλά με αυξημένη επικινδυνότητα λόγο του γεωλογικού υποβάθρου, θα σταθούμε στο ύψος των Αθηναίων ή θα κατρακυλήσουμε προς τον σκεπτικισμό και την ανευθυνότητα, αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα.

Η κοινωνία του ρίσκου.

Το 1986, στον απόηχο της καταστροφής του Τσερνομπίλ, ο Ulrich Beck έγραφε για αυτό που φαινόταν ότι θα πρέπει να προσαρμοστούμε: Τον κίνδυνο*. Τον κίνδυνο που προκύπτει από τις επιστημονικές/βιομηχανικές εφαρμογές αλλά όχι μόνο. Τον κίνδυνο που προκύπτει από το γενικευμένο εφησυχασμό που δημιουργεί η ψευδαίσθηση ότι η επιστήμη και η τεχνική μπορεί να μας προστατεύσει από το ρίσκο που πολλές φορές αυτή η ίδια δημιουργεί, αλλά όχι μόνο. Πολλές φορές, ο εφησυχασμός αυτός μετατρέπεται σε κατεύθυνση πολιτικής: Γιατί να μην εκμεταλλευτούμε οικονομικά την Σαντορίνη τώρα που μπορούμε? Γιατί να μην την χτίσουμε απ’ άκρη σε άκρη για να κεφαλαιοποιήσουμε ότι μπορούμε? Για το καλό μας, ούτως η άλλως δεν είναι? Περισσότερα λεφτά, περισσότερη ανάπτυξη, περισσότερη πρόοδος.

Η ευθύνη των ΜΜΕ στην περίπτωση του Julian Assange.

Η απελευθέρωση του Αυστραλού δημοσιογράφου στα τέλη Ιουνίου έκλεισε τον κύκλος μιας δοκιμασίας δεκατεσσάρων ετών. Δεν ελαφρύνει όμως την ευθύνη των διωκτών του. Σε αυτόν τον τομέα, η Ουάσιγκτον, το Λονδίνο και η Στοκχόλμη έδρασαν με τη συνενοχή ενός θεσμού που υποτίθεται ότι λέει την αλήθεια στην εξουσία και προστατεύει τους αθώους, τον τύπο.

Στη Σικελία, ο αγροτικός τομέας ασφυκτιά από την ξηρασία.

Χωράφια δημητριακών καμένα από τον ήλιο, ζώα που στερούνται βοσκότοπους, καταστροφικές πυρκαγιές: Η Σικελία αντιμετωπίζει μια καταστροφική ξηρασία, η ζημιά της οποίας υπολογίζεται ήδη στα 2,7 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2024.

Περί Μετα-αλήθειας Μέρος Α (Πάνω από την επιφάνεια)

Η εποχή της μετα-αλήθειας με την ένταση και πίεση που ασκεί στο σύγχρονο άνθρωπο προκειμένου να αποδεχτεί το κυρίαρχο αφήγημα για την φύση της ζωής, της κοινωνίας και του ιδίου εμποδίζει την εκπλήρωση των βαθύτερων αναγκών του ανθρώπου.

Πιστεύω

Πιστεύω στη κοινωνία των εθνών, στο σύστημα υγείαςΣτη Δημοκρατία, στη γνώση στη καλλιέργεια,Στη κουλτούρα, στις σπουδέςστη σκληρή δουλειά και στη παραγωγικότητα,Στο ελεύθερο εμπόριο και στην επιστήμη. Πιστεύω στην ιεραρχία και εμπιστεύομαι τη τύχη μουΣε αυτούς σε θέση εξουσίαςΠιστεύω στην ανάπτυξη και στην οικονομική ευημερία. Πιστεύω στη λογική και στον ορθό λόγο,Πιστεύω σε αυτό που μπορεί… Continue reading Πιστεύω

Το τοπίο του lock down – σκέψεις στην σκιά της πανδημίας

Το άρθρο που θα διαβάσετε έχει ένα πολύ βιαστικό τέμπο. Μοιάζει με ένα ξέφωτο που προβάλλει ξαφνικά ανάμεσα στους θάμνους και στα δέντρα. Το γράφει ένας άνθρωπος που τρέχει μες το δάσος. Μια δραστηριότητα που κάνει καθημερινά για χρόνια. Και που ξαφνικά τον οδηγεί στο να σκεφτεί τα ξέφωτα που έχει προσπεράσει στην ζωή του,… Continue reading Το τοπίο του lock down – σκέψεις στην σκιά της πανδημίας

Αναζητώντας την αλήθεια στα ΜΜΕ

Καθημερινά καταιγιζόμαστε με πληροφορίες, σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο.  Πληροφορίες από τη τηλεόραση, το ραδιόφωνο, το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.  Πόσο σίγουροι όμως είμαστε ότι αυτές οι πληροφορίες είναι αληθινές;      Αφορμή για το παρόν κείμενο υπήρξε η εσφαλμένη μετάδοση από όλα τα μεγάλα εθνικά τηλεοπτικά δίκτυα, τα οποία μεταφέρουν «έγκριτη» πληροφόρηση… Continue reading Αναζητώντας την αλήθεια στα ΜΜΕ

Και ξαφνικά ο χρόνος σταμάτησε.

Και ξαφνικά ο χρόνος σταμάτησε, έτσι απλά. Όλα όσα συγκροτούσαν την καθημερινότητα μας έπαψαν. Όλα όσα συγκροτούσαν την “ασφάλεια” μας κατακρημνίστηκαν. Όλα όσα μας έκαναν να πιστεύουμε ότι έχουμε τον πλήρη έλεγχο στη ζωή μας κατέρρευσαν. Ζούμε ένα τεραστίων διαστάσεων κοινωνικό πείραμα, χωρίς να το έχει οργανώσει κανείς. Συνέβη γιατί ξέσπασε μια πανδημία στον πλανήτη.… Continue reading Και ξαφνικά ο χρόνος σταμάτησε.