2020 ευχές (not)

Άλλος ένας χρόνος  τελειώνει. Άλλος ένας έρχεται. Και; Τι άλλαξε από πέρσι τέτοια εποχή; Τι θα αλλάξει φέτος; Τι προσδοκούμε να αλλάξει; Τι εννοούμε όταν ευχόμαστε Καλή Χρονιά; Ναι, υγεία, ευτυχία κλπ. Και τι άλλο; Ούτε οι ίδιοι ξέρουμε πια. Ο χρόνος περνάει, και εμείς τι κάνουμε, ως άτομα, ως πολίτες, ως κοινωνία, ως χώρα; Μιζεριάζουμε. Γκρινιάζουμε. Πλήττουμε. Απογοητευόμαστε. Φοβόμαστε. Δε φταίμε για όλα κι όμως έχουμε τύψεις για όλα.

Βομβαρδιζόμαστε με κακές ειδήσεις, με τρομακτικές ειδήσεις, με ειδήσεις που φέρνουν τη συντέλεια του κόσμου. Κάθε έγκλημα γίνεται πρωτοσέλιδο, κάθε φόνος και ληστεία αναλύεται μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Ξανά και ξανά, σε όλα τα κανάλια, σε όλες τις εκπομπές, σε όλα τα σάιτ. Εντάξει, το εμπεδώσαμε, ζούμε σε μια κοινωνία σήψης και παρακμής, κινδυνεύουμε ανά πάσα στιγμή να μας τινάξουν τα μυαλά στον αέρα για ένα πενηντάευρο. Εκτός αν οι γείτονες εισβάλλουν στα νησιά μας, μετράμε τις παραβιάσεις  στον εναέριο χώρο μας σαν τα ψιλά στο πορτοφόλι μας.

Με συγχωρείτε. Υπάρχουν και οι καλές ειδήσεις. Στολίστηκε το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Φωτίστηκε η πρωτεύουσα. Ήρθε η εορταστική περίοδος, ο Αϊ Βασίλης θα φέρει τα δώρα, οι οικογένειες θα μαζευτούν στο τραπέζι πάνω από την αχνιστή γαλοπούλα. Μισό λεπτό όμως. Οι ινστρούχτορες του fb θα σου πετάξουν κάτω από τη γαλοπούλα ένα σκελετωμένο παιδάκι της Υεμένης. Ένα ματωμένο παιδάκι της Συρίας. Ένα φολεμένο σκυλάκι από το τάδε χωριό, της τάδε επαρχίας, του τάδε νομού. Πώς τρως τη γαλοπούλα σου, άπονε; Σκέφτηκες τα πεινασμένα παιδάκια;

Δε φταις εσύ που πεινάνε τα παιδάκια; Δε φταις εσύ που ο κόσμος πάει κατά διαόλου; Δε φταις εσύ που θες να χαρείς για κάτι, να απολαύσεις κάτι; Δεν έχει σημασία. Πρέπει να νιώθεις τύψεις. Για όλα. Για τα παιδάκια που πεινάνε, για τους άστεγους στα πάρκα, για τα ζώα που σφάζουν οι χασάπηδες, για τους πάγους που λιώνουν, για τις μουσουλμάνες που τρώνε ξύλο, για τις μουσουλμάνες που υποχρεώνονται να βγάλουν τις μαντίλες. Για τον Τραμπ και το Brexit, για τις τράπεζες και το κεφάλαιο, για τους τρομοκράτες και τους νεοναζί. Συλλογική ευθύνη. Συλλογική ενοχή.

Έχεις δουλειά; Είσαι ένοχος, άλλοι δεν έχουν. Έχεις λεφτά; Είσαι ένοχος, κάποιον ξεζούμισες για να τα βγάλεις. Έχεις αυτοκίνητο; Είσαι ένοχος, μολύνεις την ατμόσφαιρα. Έχεις γκόμενες; Είσαι φαλοκράτης (me too). Έχεις γκόμενους; Είσαι πόρνη (you too). Διαβάζεις; Είσαι κουλτουριάρης. Γράφεις; Είσαι ελιτιστής. Θορυβείς; Είσαι ενοχλητικός. Σιωπάς; Είσαι αδιάφορος. Κάνεις bazaar βιβλίων στην Πλατεία Εξαρχείων; Είσαι όργανο του κεφαλαίου, η αντικουλτούρα δε θέλει δέντρα και βιβλία, θέλει καταπέλτες με βίδες, μάχες και οδοφράγματα. Πολύ σωστά το λες, μας συγχωρείτε δε θα το ξανακάνουμε (έξω τα βιβλία από τα Εξάρχεια).

Μωρά στη φωτιά. Δέντρα στην πυρά. Μυαλά στα κάγκελα. Πιανόμαστε από οτιδήποτε, τσακωνόμαστε για οτιδήποτε, για να κάνουμε τζέρτζελο και σαματά. Για να ποστάρουμε στο fb, για να αποδείξουμε ότι υπάρχουμε. Ουρλιάζουμε για τις νίκες των ομάδων μας, για τα καρφώματα του Αντετοκούνμπο, για τους άσους του Τσιτσιπά. Με συγχωρείτε, πώς κάνουμε έτσι; Αυτοί γίνονται πλούσιοι και διάσημοι, εμείς στον ίδιο φθαρμένο καναπέ καθόμαστε και τους χαζεύουμε. Μέσα από τα προκατειλημμένα μάτια μας τα βλέπουμε όλα, μέσα από τα βαμμένα γυαλιά μας. Δικαιολογούμε τα πάντα αρκεί να ταιριάζουν με την ιδεολογία μας, την ψυχοσύνθεσή μας. Καταδικάζουμε όλα τα υπόλοιπα. Εμείς τα ξέρουμε όλα, οι άλλοι δεν ξέρουν τίποτα. Όλα είναι άσπρο ή μαύρο, καλό ή κακό, θεμιτό ή αθέμιτο. Με μας ή με τους άλλους. Ποιοι είμαστε εμείς; Ποιοι είναι οι άλλοι;

Κοινωνία σε διχασμό. Κοινωνία σε παρακμή. Κοινωνία που δεν ξέρει που πάει, τι θέλει, τι επιδιώκει. Άνθρωποι που πάνε κι έρχονται σαν ζαλισμένα κοτόπουλα. Αγχωμένοι και βιαστικοί, φοβισμένοι κι ενοχικοί, αποχαυνωμένοι και αποπροσανατολισμένοι. Δεν πιστεύουμε τίποτα, δεν ελπίζουμε σε τίποτα, δεν διαβάζουμε τίποτα (ούτε καν Καζαντζάκη). Οι γονείς και οι παππούδες μας πίστευαν στον Θεό, έλπιζαν στη μετά θάνατον ζωή, στη θεία δικαιοσύνη. Έζησαν πόλεμο και Κατοχή, πείνα και στερήσεις, έλπιζαν σε μια καλύτερη ζωή, σε ειρήνη και ευημερία. Μόχθησαν κι έφτιαξαν, απόλαυσαν αυτά που η ζωή τους πρόσφερε. Εμείς;

Αχόρταγοι χορτασμένοι. Να ένας ωραίος τίτλος για το επόμενο βιβλίο του Gianis (sic). Έχουμε τα πάντα. Μας λείπουν τα πάντα. Τίποτα δε μας ικανοποιεί. Τίποτα δεν είναι αντάξιο μας. Παντρευόμαστε και χωρίζουμε, αλλάζουμε συντρόφους  σαν τα πουκάμισα, δεν μας κάνει κανείς/καμιά, μήπως στις ατέλειες τους καθρεφτίζονται οι δικές μας; Αλλάζουμε φύλο και ερωτικές προτιμήσεις, γινόμαστε ηδονιστές και σαπιοσέξουαλ, vegan και ζωόφιλοι, ταξιδεύουμε για να γνωρίσουμε τον κόσμο, την ώρα που δεν ξέρουμε τον γείτονά μας, τον σύντροφό μας. Κυνηγάμε την ουρά μας. Κυνηγάμε το ανέφικτο. Δεν ξέρουμε τι μας λείπει.

Μας λείπει ένα όραμα. Μας λείπει ένας στόχος. Μας λείπει ένα ιδανικό. Μας λείπει ένας λόγος για να ζούμε, για να δημιουργούμε. Για να υπάρχουμε. Για κάποιο λόγο πρέπει να ήρθαμε σ’ αυτή τη ζωή, όχι απλά για να αναπαραχθούμε, για να δουλεύουμε, για να βγούμε στη σύνταξη, για να επισκεφθούμε πενήντα χώρες, για να κάνουμε λεφτά και σπίτια. Η Δύση του πολιτισμού και της δημοκρατίας έχει ξεμείνει από ιδέες, αδυνατεί να εμπνεύσει τους ηγέτες της, τους πολίτες της. Τραυλίζει και κλυδωνίζεται, εισπράττει και πληρώνει, στοκάρει χρυσό και φυσικό αέριο. Τα πάντα είναι χρήμα. Τα πάντα είναι χρέος. Χρωστάμε 226 τρις δολάρια. Ποιοι σε ποιους;

Αλλά γιατί να ανησυχούμε; Άλλωστε, ερχόμαστε για να φύγουμε. Και στο ενδιάμεσο; Η ζωή δεν είναι ένας γρίφος για να τον λύσεις. Η ζωή είναι ένα μυστήριο για να το ζήσεις, λέει ένας σοφός. Ίσως να είναι έτσι. Το δικό μου μυστήριο κρύβεται στο επόμενο αδιάβαστο βιβλίο της βιβλιοθήκης μου. Ίσως ανακαλύψω κάτι μέσα στις σελίδες του. Ίσως πάλι όχι. Τουλάχιστον θα προσπαθήσω.

Καλή χρονιά λοιπόν.

Ξενοφών Φύτρος

*Οι απόψεις που αναφέρονται στο κείμενο είναι προσωπικές του/της αρθρογράφου και δεν εκφράζουν απαραίτητα το atenizo.eu.

One thought on “2020 ευχές (not)

  1. Το πρόβλημα είναι ότι ο εγκέφαλός μας είναι κατασκευασμένος για να λύνουμε προβλήματα που αφορούν την επιβίωση του είδους μας τα οποία πλέον δεν υπάρχουν, τουλάχιστον για τους περισσότερους από εμάς.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s